Terapie Psych.-Ped.

Terapie psychologiczna i pedagogiczna skierowana jest do dzieci:

  • z trudnością w zakresie koncentracji uwagi,
  • z nadpobudliwością ruchową,
  • z trudnościami w relacjach z rówieśnikami,
  • z trudnościami emocjonalnymi,
  • z deficytami w umiejętnościach społecznych
  • z trudnościami w radzeniu sobie z porażką
  • nieśmiałych
  • rozwijających się prawidłowo ale prezentujących trudności wychowawcze
  • z trudnościami w rozumieniu poleceń słownych
  • z obniżonym poziomem sprawności grafomotorycznej
  • z zaburzeniami ze spektrum autyzmu

Kiedy warto skonsultować się z psychologiem lub pedagogiem ?

  • jeżeli 12 miesięczne dziecko nie wykazuje się rozumieniem prostych poleceń np. „daj”, „usiądź”, nie podąża wzrokiem za wskazywanym przedmiotem, nie odwraca się wołane po imieniu, nie naśladuje prostych gestów „papa”, „brawo” i czynności (wkładanie klocków do pudełka, mieszanie łyżką),
  • jeżeli 16 miesięczne dziecko nie potrafi wskazać palem tego, o co prosi, pokazać podstawowych części ciała, przedmiotu o jaki nam chodzi,
  • jeżeli 2 -latek nie próbuje zwrócić na coś uwagi innych osób, nie jest zainteresowany ludźmi znajdującymi się wokół niego, w jego zabawie nie dostrzegane są czynności naśladowcze,
  • jeżeli 3- latek nie wykonuje większości z wydawanych prostych poleceń, nie jest w stanie zająć się jedną czynnością przynajmniej przez 10 minut, nie rozróżnia podstawowych kolorów, niechętnie podejmuje różne działania, np. wspólną zabawę,
  • jeżeli cztero- i pięciolatek nie dołącza do zabaw w grupie, woli bawić się sam, nie szuka kolegi nie reaguje na zachęty nauczyciela,
  • jeżeli w zachowaniu dziecka pojawiają pojawiają się zachowania agresywne i autoagresywne,
  • jeżeli dziecko zachowuje się inaczej niż do tej pory.

Cele terapii pedagogicznej i psychologicznej

  1. Korekta obniżonych funkcji percepcyjno-motorycznych (wzrokowych, słuchowych, ruchowych, integracyjnych).

  2. Wzbogacanie zasobu słownictwa.

  3. Stymulowanie rozwoju funkcji językowo-słuchowych, pamięci i uwagi.

  4. Budzenie ciekawości poznawczej.

  5. Wzmacnianie poczucia pewności siebie.

  6. Wzmacnianie poczucia własnej wartości dzięki m.in. osiąganiu sukcesów.

  7. Kształtowanie wrażliwości na potrzeby grupy.

  8. Kształtowanie umiejętności współpracy w grupie.

  9. Odkrywanie swoich mocnych stron

  10. Wypracowanie nawyku kończenia zadania niezależnie od jego treści czy końcowego efektu.

  11. Nauczenie dziecka adekwatnych reakcji emocjonalnych.

  12. Pokazanie sposobów radzenia sobie z trudnymi emocjami.

  13. Nauczenie rozróżniania emocji u innych.

  14. Naukę aprobowanych form zachowań i eliminowanie nieakceptowanych.

  15. Nabywanie umiejętności radzenia sobie z sytuacjami społecznymi (konfliktami, stresem, rywalizacją, porażką).

Formy terapii, wykorzystywane metody

Modelowanie (nauka poprzez naśladowanie)

Elementy terapii behawioralnej – terapia behawioralna bazuje na podstawowym założeniu behawioryzmu, a więc na teorii uczenia się. Polega ona na wzmacnianiu zachowań pożądanych i wygaszaniu zachowań nieprawidłowych.

Bajkoterapia- metoda pracy z emocjami, zmniejszająca napięcie związane z trudnymi sytuacjami w których znajdują się dzieci. Bajki psychoterapeutyczne lub psychoedukacyjne dostarczaj wiedzy niezbędnej do radzenia sobie w sytuacji trudnej emocjonalnie. Dziecko słuchając opowieści, których bohaterowie mają podobne problemy ma szansę zrozumieć skąd się bierze jego złość, smutek, lęk czy wstyd. Śledząc trudności z jakimi zmagają się postacie z bajki uświadamia sobie, że emocje są naturalną rekcją na różne sytuacje i nie możemy sprawić aby zniknęły. Możemy natomiast znaleźć sposób aby je kontrolować lub złagodzić. Postępowanie bohatera wskazuje jak radzić sobie z problemami, pokazuje inny osób myślenia o sytuacji w której znajduje się dziecko.

Zajęcia grupowe z elementami treningu umiejętności społecznych w grupie 2-3 osobowej rozwijające umiejętności współpracy, uważnego słuchania innych, przestrzegania zasad, rozwiązywania konfliktów, radzenia sobie z porażką. Skierowane są głównie dla dzieci mających trudności w nawiązywaniu relacji z rówieśnikami, przestrzeganiem norm społecznych, adaptacją do nowych sytuacji, nieśmiałych.